บทที่ 24 หึงไม่รู้ตัว

หึงไม่รู้ตัว

ศิลาคลายสีหน้าลง หลังเห็นว่าสมาชิกในกลุ่มเป็นเพียงเพื่อนนักศึกษาที่มารวมตัวฉลองกัน ไม่มีอะไรน่ากังวล

“เอาล่ะครับ ใครอยากกินอะไรอีกก็สั่งกันได้เลยนะครับ” เสียงทุ้มของศิลาดังขึ้น

วรรยาหันขวับมามองพี่ชาย แล้วหลุดปากถาม

“พี่จะเลี้ยงเหรอคะ”

“ไหน ๆ ก็มาแล้ว”

“แน่นะ”

“หรือจะให้พี่เป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ